18-05-08

Nog 2 uur

Binnen 2 uur staat hij hier en dan gaan we samen iets doen.

Ik heb het nog niet opgegeven. Het is nu 3 weken gedaan, nog niet. Dat is eigenlijk nog veel te vroeg  voor het op te geven maar het voelt gelijk al veel langer geleden. Hij is afgezwakt in mijn hart. Begin anders naar hem te kijken.

Soms vind ik hem wat triestig. Soms denk ik dat hij toch veel opgeeft voor zijn innerlijke problemen en zijn blindheid. Het is echt een gewoonte voor hem om alleen te zijn. Het vraagt wel enige moeite om met 2 te zijn maar de eindresultaten zijn zo veel mooier. We hebben echt wel mooie momenten gehad samen. Ook mindere, maar das normaal. Om eerlijk te zijn voelde ik mij nooit 100% op mijn gemak bij hem. Ik moet gelijk altijd heel intensief rekening met hem houden. Het is gelijk ik op heel dun ijs loop. Mag bij hem niet over een scheef gaan of hij kruipt in zijn hol of juist omgekeerd, hij begint hem vijandig op te stellen. En dat is niet als ik lastig zit te doen. Hij is gewoon zo ongelofelijk gevoelig. Soms zie ik hem als een kindje. Zo raar.

Het is wel niet de bedoeling dat ik hem hier zo zit neerteschrijven. Ik hou nog altijjd van hem. Het is trouwens ook zijn complexiteit dat  me in hem aantrekt. 

straks is hij hier.

Duim voor mij!  

11:29 Gepost door moi in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Niets bijzonders, hij lijkt mij een gewone man van zijn leeftijd.
Amuseer je;
G
g

Gepost door: Guillaume de Montségur | 18-05-08

De commentaren zijn gesloten.