19-05-08

Kiss me in the morning

Hij passeerde toen ik aan het posten was. Hij stapte recht naar zijn auto. Ik liep vlug naar buiten en riep hem naar binnen. Mijn gebuur stond daar ook opeens. Die wou duidelijk een babbeltje slaan maar daar had ik helemaal geen zin in. Hoepelde hem af. Thomas passeerde hem en ik sloot de deur. We vlogen naar mekaar toe en plakte tegen mekaar als magneten. De liefde is groot.  Mijn moeder zei me " le couer ça ne demande pas". Ik hoop dat hij dat door begint te hebben. Hij is hier nog even in de zetel komen zitten waar we de hele tijd geknuffeld hebben.  

Had hem deze middag aan de lijn. Hij had me een timer beloofd en die lag toevallig in de auto van zijn broer die dan nog eens in Leuven stond. Deze avond om 23.00 is zijn broer terug met zijn auto en komt hij hem brengen. Ik vroeg hem of hij daarna nog wat bleef en hij zei super enthousiast dat gij dat zeker wou doen. Soms denk ik dat dit nog maar het begin is ook al is dit het einde. Ik durf geen hoop in mijn hoofd planten, soms doe ik het wel maar dat is niet goed. Als is dat doe dan ga ik waarschijnlijk nog eens die pijn beleven die ik gehad heb als het op niets strand.

Een ander probleem is dit huis hier. Ik woon ech in een veel te groot huis voor mij alleen. Het zou een logische stap zijn als ik er een huisgenoot bij neem.  Er zijn 2 grote slaapkamers en 1 kleintje daarnaast is er nog een mega grote living die bestaat uit eetplaats en salon. Een keuken, terras/ veranda en een tuintje! Het is gewoon groot en vooral al die slaapkamers geven die indruk. Ik wil alleen wonen! Dat is het hem juist. Wil de last niet. Ik ben gelijk diegene die hem altijd moet aanpassen aan een ander en wil dat nu helemaal niet! Toch, financieel gaat een huisgenoot wel veel helpen.

W at wil ik? Altijd al die vragen en beslissingen...

14:10 Gepost door moi in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.